ΜΑΥΡΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ… Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ.

ΜΑΥΡΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ… Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ… ΘΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΘΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΩΣ ΑΠΩΛΕΙΑ… ΘΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΟΥΝ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΩΣ ΤΙΜΗΤΕΣ…


του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ


Κι όπως όλα δείχνουν, η μεθοδευόμενη υπερσυσσώρευση φορτίου σύγκρουσης στην ευρύτερη περιοχή, ούτε τυχαία μπορεί να θεωρηθεί, ούτε τυχαίος είναι και ο χρόνος που επελέγη για την εκδήλωσή και την περεταίρω κλιμάκωσή της.


Στα ρεπορτάζ που …κυκλοφορούν, αυτό που συνήθως συναντά κανείς είναι την «πιασάρικη» και συνομωσιολογική version του προβλήματος. Ωστόσο πίσω από αυτήν, αυτό που κρύβεται, δεν είναι η πραγματική ανησυχία για τις εξελίξεις και τα τεκταινόμενα στην περιοχή.
Αυτό που επιμελώς ενσωματώνεται σ αυτού του είδους την «πιασάρικη» αρθρογραφία, είναι ένας πρόστυχος καημός αλλά και μια δόλια επικοινωνιακή χορογραφία, μέσα από την οποία επιδιώκεται η σταδιακή εξοικείωση της κοινωνίας μας με το αναπόφευκτο των πολεμικών – επιχειρησιακών εξελίξεων, και μέχρι εκεί...


ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ???
Για τις εξελίξεις στο Αιγαίο, υπάρχουν τρία αδιαμφισβήτητα δεδομένα – παράγοντες, που βάζουν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στο χαρακτήρα και τη δρομολογούμενη κατεύθυνση αυτών των εξελίξεων.
Ο πρώτος είναι: Οι διαχρονικές γεωστρατηγικές βλέψεις της Τουρκίας που και μεθοδικά οργανώνονται και συστηματική όσο και κλιμακούμενης θρασύτητας είναι η ποικιλότροπη εκδήλωσή τους.
Ο δεύτερος σχετίζεται: Με ευρύτερους οικονομικούς και γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς, που υπερβαίνουν τα όρια των Ελληνοτουρκικών αντιπαραθέσεων και τοποθετούν το Αιγαίο στο κάδρο των επιχειρησιακών σχεδιασμών των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.
Ο τρίτος αφορά: Στη διαχρονική ενδοτικότητα των Ελληνικών κυβερνήσεων, που διαχειρίζεται τα ζητήματα της εθνικής κυριαρχίας, όχι μονάχα φοβικά, αλλά και με απροκάλυπτη δουλικότητα, μέσα από την οποία ουδέποτε αμφισβητήθηκαν εμπράκτως οι προαναφερθέντες γεωστρατηγικοί σχεδιασμοί, και φυσικά ουδέποτε καταδείχτηκε η αδιαπραγμάτευτη αποφασιστικότητα στην υπεράσπιση του αυτονόητου σ αυτόν τον τόπο.


ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ???
Φυσικά οι προκλήσεις, οι εντάσεις, αλλά και οι ανεξέλεγκτες δολοφονικές δράσεις των σαλταδόρων της Τουρκιάς, ουδέποτε εξέλειπαν από τον ουρανό και τη θάλασσα του Αιγαίου.


Θα ήταν ωστόσο επικίνδυνη παράλειψη να μην επισημάνουμε, ότι τη διετία της πιο ντροπιαστικής κυβέρνησης του τόπου υπό τον ανεκδιήγητο ΓΑΠ, και μάλιστα σε συνθήκες«οικονομικής κατάρρευσης» της χώρας, οι τούρκοι επέδειξαν εγκράτεια και σχετική σύνεση σε σχέση με όλη την προηγούμενη περίοδο, περιοριζόμενοι στο να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και να υπενθυμίζουν τις βουλιμικές διαθέσεις τους για την ευρύτερη περιοχή.
Με αυτή την επισήμανση φυσικά και δεν υπονοούμε πως η ανάδειξη του αντεθνικού δωσιλογισμού απετέλεσε εγγύηση για το αδιαφιλονίκητο στα εθνικά σύνορα της χώρας.
Τη χρησιμοποιούμε για να καταδείξουμε πως η επικίνδυνη αθλιότητα της «μυστικής διπλωματίας» (της οποίας ο φάκελος θα πρέπει οπωσδήποτε να ανοιχτεί άμεσα), λειτούργησε σαν πρώτης τάξεως στρατηγική παραλλαγή για να ναρκοθετείται ανεμπόδιστα το μαλακό υπογάστριο της εθνικής επικράτειας.


ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΓΕΥΤΟΥΜΕ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΑ…
Όχι γιατί τώρα οι άσπονδοι φίλοι μας πληροφορήθηκαν τη βόμβα του πλούτου που παραμένει επιμελώς κρυμμένη στα βάθη της Ελληνικής θάλασσας. Θα ήταν αφελέστατος ένας τέτοιος ισχυρισμός.
Όχι γιατί ξαφνικά οι άσπονδοι φίλοι μας αποφάσισαν να «τσαμπουκαλευτούν» μετά τη διετή σχετική τους επιχειρησιακή νιρβάνα. Και αυτός ο ισχυρισμός θα ήταν αφελέστατος και ούτε καν μια πρόχειρη ιστορική αναδρομή δε θα μας επιτρέψει να καταφύγουμε σ αυτόν τον ισχυρισμό για αποκούμπι.


Οι λόγοι που η Τουρκία «αποφασίζει» τώρα να ξαναμπεί δυναμικά στο παιχνίδι της αντιπαράθεσης και της υπερθέρμανσης του Αιγαίου είναι τρείς:


1. Η δωσίλογη πολιτική ηγεσία το Αιγαίο το παρέδωσε (μαζί με τα ψάρια του και τον ενεργειακό του πλούτο), μέσα από τις ταπεινωτικές συμφωνίες που υπέγραψε με το σουλτανάτο της ξένης κατοχής. Και αυτός ο όρος της συμφωνίας, ήρθε η ώρα να εκπληρωθεί στο ταμείο της ντροπής από τους θλιβερούς εγγυητές του.


2.Η Τουρκία είναι το χρήσιμο εργαλείο που θα κληθεί να χρυσώσει το χάπι της παράδοσης. Μπαίνει στο παιχνίδι γιατί αυτό που θα επιχειρηθεί την επόμενη περίοδο, είναι η παράδοση του Αιγαίου να εμφανιστεί ως απώλεια, και οι Εφιάλτες ως υπερασπιστές της εδαφικής μας ακεραιότητας.


3.Οι πολιτικές εξελίξεις έρχονται να επιταχύνουν τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς. Ο δικομματισμός κατακρημνίζεται. Η λαϊκή αντίσταση ενδέχεται να είναι απρόβλεπτη ως προς το εύρος και τις μορφές που θα υιοθετήσει. Οι πολιτικές ανατροπές δεν αποκλείεται να είναι και γοργές και ανεξέλεγκτες. Το να ξεσπάσει κοντολογίς ένα ντόμινο στην Ευρώπη, ως σενάριο είναι περισσότερο πιθανό παρά ποτέ.


Οι εκλογές στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου βέβαιο τι θα αναδείξουν την επόμενη μέρα. Και μαζί μ αυτές δεν είναι καθόλου βέβαια και η «βιωσιμότητα» του μετεκλογικού σκηνικού.


ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ…
Όλα δείχνουν πως η ώρα για το αποφασιστικό χτύπημα έχει φτάσει. Οι συμμορίες που εγκατέστησαν στη χώρα μας οι Εφιάλτες και οι δωσίλογοι, αυτό για το οποίο ενδιαφέρονται είναι να αρπάξουν τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ. Το πραγματικό τους πρόβλημα, δεν είναι ο ΨΕΥΤΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ που μας δάνεισαν για να μας βάλουν στο χέρι, αλλά η αρπαγή του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ.


Τον ψεύτικο πλούτο τον κόβουν οι μηχανές τους και όταν κρίνουν πως χρειάζονται το «προϊόν» θα τις βάλουν μπροστά και θα τον παράγουν.

Τον πραγματικό πλούτο, δε τον κόβουν οι μηχανές. Τον κλέβουν από τις κατακτημένες πατρίδες. Και δυστυχώς η πατρίδα μας, είναι στο επίκεντρο αυτού του μεγάλου πλιάτσικου που όλα δείχνουν πως θα είναι και αιματοβαμμένο.


ΕΠΙΛΟΓΟΣ…
Να γιατί η «ξαφνική» επιχειρησιακή αφύπνιση της Τουρκίας, δεν είναι καθόλου τυχαία.
Πρόκειται για μια αφύπνιση που θα χρησιμοποιηθεί και για καταλυτική παρέμβαση στις πολιτικές εξελίξεις, αλλά κυρίως ως εργαλείο υλοποίησης των συμφωνιών της ντροπής.
Θα βάψουν το βρωμερό χέρι τους στο αίμα ηρώων για να εμφανίσουν την παράδοση ως απώλεια και τους Εφιάλτες ως τιμητές.


Το παιχνίδι είναι βρώμικο και είναι πρόστυχα στημένο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ο εγγυητής αλλά ένας επικίνδυνος πολιορκητικός κριός που θα απειλήσει σοβαρά με διαμελισμό την Ελλάδα.
Οι δρόμοι της ενέργειας είναι παντού βαμμένοι με αίμα και με θάνατο, και η πατρίδα μας δε θα αφεθεί να αποτελέσει εξαίρεση από αυτόν τον κανόνα.


Οι ένοπλες δυνάμεις οφείλουν να επαγρυπνούν πραγματικά.
Το ίδιο οφείλει να κάνει και ο λαός μας.
Τα πολιτικά κόμματα που αντιλαμβάνονται αυτόν τον κίνδυνο, έχουν υποχρέωση να αποκαλύψουν τον επικίνδυνο σχεδιασμό.


Οι υπεύθυνοι αυτής της τραγωδίας πρέπει να συλληφθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Όσο αυτό δε συμβαίνει, θα λειτουργούν αντικειμενικά σαν Δούρειος ίππος σε βάρος του Ελληνισμού και της πατρίδας μας.


Έχουν βουτήξει τα χέρια τους στη βρωμιά και στην ταπείνωση. Δε θα διστάσουν να τα βουτήξουν και στο αίμα για να πετύχει το πιο άθλιο σχέδιο που επινοήθηκε ποτέ σε βάρος μιας χώρας.


Η Ελληνική κοινωνία οφείλει να μη τους πιστέψει. Οφείλει να τους τσακίσει πολιτικά σ αυτές τις εκλογές, να τους αφανίσει από τον πολιτικό χάρτη, και να ανοίξει διάπλατα το δρόμο για την πραγματικά παραδειγματική τους τιμωρία.
πηγη.http://www.staparaskinia.gr

read more “ΜΑΥΡΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ… Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ.”

Η κρίση οδηγεί την Ελλάδα στην αγκαλιά της Ρωσίας? ΙΣΩΣ.!!!

 

Στην Ελλάδα μπορεί να στρέψει το ενδιαφέρον της η Μόσχα για να διατηρήσει την ναυτική παρουσία της στην Μεσόγειο μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ στην Συρία, επισημαίνει άρθρο του Ίαν Μπρέμερ στους Financial Times. O αρθρογράφος εκτιμά ότι η προοπτική ρωσικών επενδύσεων στην Ελλάδα μπορεί, μακροπρόθεσμα, να οδηγήσει τη χώρα μακριά από την ΕΕ και στην «αγκαλιά» της Ρωσίας.


Ο αρθρογράφος ξεκινά την ανάλυσή του διερωτώμενος για ποιο λόγο η Ρωσία δείχνει τέτοια επιμονή στον να υπερασπίζεται τον Bashar al Assad, εμποδίζοντας λχ προσπάθειες που έχουν καταβληθεί στα πλαίσια των Ηνωμένων Εθνών για την περαιτέρω απομόνωση του συριακού καθεστώτος.

Αποδίδει δε ο ίδιος στη συνέχεια, αυτή τη στάση της Ρωσίας στο γεγονός ότι για τη Ρωσία έχει μεγάλη στρατηγική σημασία η διατήρηση της πρόσβασης στα λιμάνια της Μεσογείου: Έχει επενδύσει πολλά στη χρήση της Λατάκειας ως βάση υποβρυχίων και είναι προφανές ότι οι Ρώσοι ανησυχούν ότι ένα χάσουν τον Assad, αυτό θα σήμαινε απώλεια αυτών των πολύτιμων λιμανιών της Μεσογείου.

Έχουν δίκιο, διερωτάται - για να απαντήσει ο ίδιος - ότι αυτό, θα το μάθουμε σύντομα. Ο αρθρογράφος εκφράζει την πεποίθησή του ότι οι μέρες του Άσαντ είναι μετρημένες και σημειώνει ότι η επόμενη κυβέρνηση της Συρίας ενδέχεται να είναι λιγότερο θετικά διακείμενη απέναντι στη Ρωσία. Άρα – είναι το επόμενο βήμα του συλλογισμού του – πού μπορεί η Ρωσία να στρέψει το βλέμμα της προκειμένου να διατηρήσει τις ναυτικές της βάσεις στη Μεσόγειο; Μήπως στην Ελλάδα;

Όπως θα έχετε ίσως ακούσει η Ελλάδα χρειάζεται απελπιστικά μία αξιόπιστη και μακροπρόθεσμη πηγή εσόδων, συνεχίζει. Οι Έλληνες αναρωτιούνται πώς θα επιστρέψουν στην ανάπτυξη, την ώρα που επιβάλλεται λιτότητα υπό τις οδηγίες των Βρυξελλών ενώ οι απέξω αναρωτιούνται τι μπορεί η Ελλάδα να έχει για πούλημα.

Και συνεχίζει:
Την ώρα που οι επενδυτές της Δύσης αποσύρονται, οι κρατικές ρωσικές και κινέζικες εταιρείες αναζητούν επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα. Η Cosco έχει ήδη εξασφαλίσει τη διαχείριση του λιμανιού του Πειραιά για τα επόμενα 35 χρόνια, ενώ ακούγεται ότι ρωσική Gazprom έχει το βλέμμα της στην ιδιωτικοποίηση ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ.

Μία συμφωνία διάρκειας 30 ή 50 ετών που θα έδινε στη Ρωσία ναυτικά δικαιώματα στο λιμάνι του Πειραιά, θα μπορούσε να είναι σημαντική και για τις δύο πλευρές, διότι με τον καιρό, μία τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να αποφέρει στην ελληνική κυβέρνηση έως και 200 δις δολάρια.

Για τον Λουκά Παπαδήμο και την τεχνοκρατική κυβέρνησή του είναι «αδύνατο» να προχωρήσει μία τέτοια συμφωνία, εν μέρει διότι οι σύμμαχοι της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ θα είχαν σθεναρές αντιρρήσεις. Ένας όμως κυβερνητικός συνασπισμός στο μέλλον υπό την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και κάτω από τεράστια λαϊκιστική πίεση να εξασφαλίσει χρήματα και να ορθώσει το ανάστημά της απέναντι στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, αυτό είναι άλλο θέμα…

Ο αρθρογράφος συνεχίζει με την παρατήρηση ότι η μη ανταγωνιστική Ελλάδα μπορεί να έχει μεγαλύτερη οικονομική ευελιξία (και επιρροή) από ότι αναγνωρίζουν μέχρι σήμερα οι εταίροι της με τους οποίους διαπραγματεύεται:
Εάν δε σε κάποια στιγμή, ένας συνδυασμός ελληνικής δυσαρέσκειας και ευρωπαϊκών απαιτήσεων οδηγούσε την Ελλάδα εκτός ευρώ, το ΝΑΤΟ θα βρισκόταν αντιμέτωπο με έναν νέο γύρο εχθρότητας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.

Και καταλήγει επισημαίνοντας:
Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να παραμείνει στην ΕΕ και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν μεγάλα μέσα επιρροής: Η Ελλάδα μόλις έλαβε περίπου 130 δις ευρώ για τη στήριξη των ελληνικών τραπεζών. Η ΕΕ και το ΔΝΤ θα έχουν στα χέρια τους τα 2/3 του ελληνικού χρέους, ενώ η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ εξασφαλίζει άλλα οφέλη. Αυτός είναι ο λόγος που είναι μάλλον απίθανο η Ελλάδα να εγκαταλείψει σύντομα την ΕΕ.

Όμως με τον καιρό, τα αποτελέσματα της λιτότητας στην ελληνική οικονομία και η δυσαρέσκεια απέναντι στη Γερμανία και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς θα μπορούσαν να αλλάξουν τους όρους αυτής της συζήτησης, μέσα στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Αυτός είναι και ο λόγος που η Ευρώπη πρέπει να προσέχει. Η Ελλάδα σήμερα δεν έχει αλεξίπτωτο, με τον καιρό όμως μπορεί να έχει περισσότερες εναλλακτικές από ότι νομίζουμε.πηγη,http://tvxs.gr

read more “Η κρίση οδηγεί την Ελλάδα στην αγκαλιά της Ρωσίας? ΙΣΩΣ.!!!”

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟ!!!

H μέρα ξημέρωσε χτες με μια νέα συμφωνία για την Ελλάδα που είναι γεμάτη απάτες και ψέματα. Πρόκειται βεβαίως για μια συμφωνία που καιρό αναμένονταν από τη στιγμή που η Ευρώπη υποχρεώνεται να δει επιτέλους κατάματα την πραγματικότητα. Επομένως η Ευρώπη προχώρησε σε μια συμφωνία, το ευρώ ενισχύθηκε, τα χρηματιστήρια έπεσαν και οι επόμενες εβδομάδες μας επιφυλάσσουν πολλές απογοητεύσεις. Γυρίζουμε σελίδα πλέον γιατί ετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε όχι αυτό που μας λένε αλλά την πραγματικότητα αυτού που μας παρουσιάζεται και αυτού που θα έρθει ως το τελικό αποτέλεσμά του.

Πόσοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα; Κανένας. Δεν υπάρχει πρόβλημα με τη λάμπα, η κατάστασή της βελτιώνεται καθημερινά. Κάθε πληροφορία που αναφέρει ότι η λάμπα δεν εμφανίζει καμιά ένδειξη πυράκτωσης είναι απατηλές φλυαρίες διαφόρων ύποπτων τύπων που δυστυχώς γνωρίζουν πρόσθεση και αφαίρεση.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν ανέφερε ποια θα είναι η συμβολή του στη Ελλάδα και δεν θα το κάνει ως τα μέσα Μαρτίου. Επομένως, μέχρι τότε δεν θα ξέρουμε το πραγματικό μέγεθος της ελληνικής διάσωσης. Άρα τα 135 δις ευρώ που αναφέρονται σήμερα μπορεί να μην είναι το ακριβές νούμερο αν το ΔΝΤ αποφασίσει να μη χρηματοδοτήσει την ελληνική διάσωση.

Οι προβλέψεις για τη μελλοντική ανάπτυξη στην Ελλάδα, ακόμα και στο έγγραφο που διέρρευσε στο πρακτορείο Ρόιτερ, βασίζονται σε υποθέσεις που δεν θα υλοποιηθούν, όπως γινόταν πάντα, κάθε φορά, τα τελευταία δύο χρόνια. Τα ίδια απατηλά μαθηματικά της Ευρώπης μας πλασάρονται και τώρα και οι νέες προβλέψεις θα απέχουν από την αλήθεια τόσο όσο κι οι προηγούμενες.

Το Ινστιτούτο Διεθνούς Χρηματοοικονομικής (IIF) αποδέχτηκε τη νύχτα της Δευτέρας περαιτέρω περικοπές για τους ιδιώτες επενδυτές στις οποίες κανείς, εκτός των ιδίων, δεν έχει συμφωνήσει. Πολύ σύντομα θα δούμε πόσα ιδρύματα είναι έτοιμα να αποδεχτούν αυτό το σχέδιο και πόσοι θα προτιμήσουν τη διαδικασία των αγωγών από τη στιγμή που τους ζητείται να αναλάβουν ζημιές 74% επί της καθαρής παρούσας αξίας του ελληνικού χρέους.

Αναμένεται επίσης να δούμε αγωγές στο Λονδίνο από τους κατόχους των ελληνικών ομολόγων ύψους 18 δις δολαρίων που έχουν εκδοθεί στο βρετανικό δίκαιο.

Οι προβλέψεις της τρόικας βασίζονται σε συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα κατά 95% και όνειρο ζουν, μην τους ξυπνάμε… Χτες το πρωί ένα άρθρο του Ρόιτερ έγραφε: «Τα 32 μέλη των μεγάλων πιστωτών της επιτροπής του IIF έχουν ελληνικό χρέος τουλάχιστον 44 δις ευρώ”. Αν αυτό είναι σωστό, τότε η συμφωνία του IIF αντιπροσωπεύει μόλις το 12,2% των ομολογιούχων της Ελλάδας.

Εν τω μεταξύ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντάλλαξε τα ομόλογά της με την Ελλάδα και έλαβε θέση senior πιστωτή έναντι των ιδιωτών ομολογιούχων και θα δούμε σύντομα κάποιες αγωγές ενάντια σε αυτή την κίνηση, που μπορεί κάλλιστα να επαναληφθεί και με τα ομόλογα άλλων χωρών της Ευρωζώνης. Μπορεί επίσης να δούμε πωλήσεις τίτλων από κατηγορίες πιστωτών που δεν υπόκεινται στη χειραγώγηση των ευρωπαϊκών αρχών και δεν θέλουν να υπόκεινται στις ιδιοτροπίες της ΕΚΤ. Κάτι άλλο που μπορεί επίσης να δούμε είναι τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης να λαμβάνουν υπόψη τους αυτή την κίνηση και να υποβαθμίζουν όλα τα κράτη της Ευρωζώνης ως συνέπειά της. Στην αποτίμηση ενός κράτους έχουμε πιστωτικό κίνδυνο και πολιτικό κίνδυνο και ο πολιτικός κίνδυνος πλέον αυξάνεται δραματικά.

Η ΕΚΤ μας λέει ότι θα δώσει τα κέρδη από τους ελληνικούς τίτλους της στις ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες, όμως προς το παρόν δεν υπάρχουν κέρδη, υπάρχουν μόνο σοβαρές ζημιές. Επομένως, όλη αυτή η συζήτηση περί κερδών αφορά μόνο προσδοκίες ότι θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους στη λήξη των ελληνικών ομολόγων που απέχει πολλά χρόνια ακόμη. Ο ισχυρισμός της ΕΚΤ δεν είναι απλά παραπλανητικός αλλά και σε εντελώς λάθος κατεύθυνση.

Αναμένεται επίσης ότι πολύ σύντομα οι οίκοι Fitch και S & P θα υποβιβάσουν την Ελλάδα σε καθεστώς ‘default’, κι αυτό θα ενεργοποιήσει τη γλώσσα της χρεοκοπίας σε όλες τις κατηγορίες τιτλοποιήσεων που περιλαμβάνουν ελληνικά παράγωγα ύψους 90 δις δολαρίων και μπορεί να προκαλέσει ένα μεγάλο ξεφόρτωμα από λογαριασμούς που απαγορεύεται να διακρατούν χρεοκοπημένους τίτλους.

Και μόλις η Ελλάδα τοποθετηθεί στην κατηγορία της ‘πτώχευσης’, θα ακολουθήσουν σύντομα οι τράπεζες και για άλλη μια ακόμη φορά θα έχουμε όλες τις γνωστές επιπτώσεις στο διατραπεζικό δανεισμό, τις τιτλοποιήσεις, τα ενέχυρα κλπ.

Τα συμβόλαια ασφάλισης έναντι κινδύνου πτώχευσης για την Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσουν ή να μη λειτουργήσουν, αλλά σαφώς και θα υπάρξουν αρκετοί ομολογιούχοι που δεν θα ανταλλάξουν τα ομόλογά τους με νέους τίτλους κι έτσι η Ελλάδα θα εισάγει τις ρήτρες συλλογικής δράσης που σαφώς θα ενεργοποιήσουν τα CDS και αν αυτό δεν γίνει, θα δείξει τις αυταπάτες της ασφαλιστικής αγοράς των CDS.

Η δομή της συμφωνίας δίνει στην τρόικα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ τον πλήρη έλεγχο των δημοσίων οικονομικών της Ελλάδας, έτσι ώστε να μπορούν κάλλιστα να ορίσουν κάποιον Τσάρο που θα συνεργάζεται με τους γραφειοκράτες της τρόικας. Η χώρα δεν θα ελέγχει πια τα δημόσια οικονομικά της από τη στιγμή που αντάλλαξε την εθνική της κυριαρχία με ρευστότητα. Στην πραγματικότητα ο εγγυοδοτικός λογαριασμός θεσπίζεται για την Ελλάδα αλλά θα ελέγχεται από την τρόικα και η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να αλλάξει το Σύνταγμά της με την εισαγωγή μιας δέσμευσης ότι θα πληρώνει τους πιστωτές πριν από κάθε δημόσια δαπάνη.

Μια γρήγορη μελέτη των αριθμών δείχνει ότι η Ελλάδα παίρνει 19 σεντ για κάθε ευρώ που δανείζεται και τα υπόλοιπα 81 σεντ είναι τα λεφτά που τα κράτη της Ευρωζώνης πληρώνουν πίσω στις τράπεζες τους με τα λεφτά που υποτίθεται ότι δανείζουν στην Ελλάδα. Η Ελλάδα έγινε πλέον ένα κανάλι ώστε τα ευρωπαϊκά κράτη να αποπληρώνουν τα δικά τους χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Πολύ σύντομα θα δούμε αν τα ευρωπαϊκά Κοινοβούλια είναι διατεθειμένα να εγκρίνουν μια τέτοια συμφωνία ή αν η προσεκτική μελέτη των αριθμών οδηγήσει σε αντιρρήσεις και προβλήματα, ιδίως από τη Φιλανδία και την Ολλανδία.

Θα δούμε επίσης καθώς θα πλησιάζουν οι ελληνικές εκλογές πώς θα αντιδράσουν οι πολίτες σε όλα αυτά είτε στις κάλπες είτε και στους δρόμους, καθώς η ελληνική κυβέρνηση επιστρέφοντας στην Αθήνα πρέπει να προχωρήσει σε νέες περικοπές ύψους 3 δις ευρώ και να εφαρμόσει όλους τους όρους της τρόικα ως το τέλος Φεβρουαρίου.

Εν τω μεταξύ το τελικό ελληνικό χρέος θα φτάσει τα 400 δις ευρώ καθώς νέο χρέος προστίθεται πάνω στο παλιό σε μια χώρα που πλέον έχει αρνητική ανάπτυξη 7% και που η πραγματική κατάσταση, ανεξαρτήτως τι λένε οι Ευρωπαίοι, διαρκώς επιδεινώνεται. Στις αρχές Μαΐου η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει τη δεύτερη λήξη ομολόγου μέσα στο 2012 κι εκεί μπορεί να χρειαστεί να τα ξαναδούμε όλα από την αρχή.

Αν, τέλος, η Ελλάδα προχωρήσει πράγματι στο επόμενο στάδιο της παρούσας διάσωσης, η άλλη πλευρά του νομίσματος θα είναι η αύξηση του χρέους των άλλων κρατών της Ευρωζώνης που θα της έχουν παράσχει το νέο δάνειο η οποία θα προκαλέσει περισσότερες υποβαθμίσεις καθώς θα αλλάζουν τα νούμερα χρέους προς ΑΕΠ των κρατών, ιδίως της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

πηγη.sofokleous10.gr

read more “ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟ!!!”

Η ΚΑΤΣΕΛΗ ΤΑ ΛΕΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ.(ΒΙΝΤΕΟ)

Η ανεξάρτητη πλέον βουλευτής Λούκα Κατσέλη μιλάει στο www.koutipandoras.gr για το πόσο επικίνδυνο θεωρεί το 2ο μνημόνιο για την εθνική κυριαρχία της χώρας. Μιλάει για τον κίνδυνο που διατρέχει ο ελληνικός χρυσός που βρίσκεται σε τράπεζες του εξωτερικού, για το Αγγλικό δίκαιο και τα δικαστήρια του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και τους λόγους που τη οδήγησαν να καταψήφισει το 2ο μνημόνιο αλλά όχι το 1ο.

Όπως μας είπε η ίδια, διαβάζοντας το «Δόγμα του σοκ» της Ναόμι Κλάιν βλέπει πολλά από αυτά που συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας και θεωρεί ότι οι αποκρατικοποιήσεις μπορούν να εξελιχθούν στο μεγαλύτερο πλιάτσικο.
Δεν θέλει επιστροφή στη δραχμή και εξηγεί ότι άλλο στάση πληρωμών και άλλο χρεοκοπία και διευκρινίζει ότι με το νέο δάνειο θα πληρώσουμε αποκλειστικά τόκους και χρεολύσια και όχι μισθούς και συντάξεις.

Επισημαίνει ότι σήμερα στη χώρα μας υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας με τους υπαλλήλους της τρόϊκα να διατάσσουν την κυβέρνηση. Θεωρεί ότι η συγκυβέρνηση με το ΛΑΟΣ ήταν μια ατυχής συγκυρία και τονίζει ότι αν το 1ο μνημόνιο ψηφίστηκε γρήγορα το 2ο υπερψηφίστηκε τάχιστα.

read more “Η ΚΑΤΣΕΛΗ ΤΑ ΛΕΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ.(ΒΙΝΤΕΟ)”

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΟΝΩΡΑΣ ΜΕΛΕΤΗ.*Υπάρχει κρίση και ...κροίσοι!*

Κρίση. Περικοπές. Λεφτά. Μειώσεις. Ανεργία. Ένα αρνητικό κλίμα. Τόσους μήνες. Και που είμαστε ακόμα.Η κατάσταση είναι σοβαρή. Για όλους. Για άλλους λιγότερο, για άλλους περισσότερο. Αναλόγως με το πώς χειριστήκαμε , απολαύσαμε , στερηθήκαμε , εκμεταλλευτήκαμε , ή δεν εκμεταλλευτήκαμε ευκαιρίες , καταστάσεις, περιστάσεις , στο «ευήμερο» παρελθόν, το κόστος της κρίσης διαφέρει για τον καθένα από εμάς. Πίσω όμως από κάθε δύσκολη περίσταση , κρύβεται και ένα μήνυμα, ένα μάθημα -πρόκληση που χρειάζεται να πάρουμε. Αναλόγως πάλι τα προσωπικά μας βιώματα, τα λάθη και τις παραλείψεις μας, το μάθημα αυτό προσαρμόζεται στα δικά μας μέτρα και τα δικά μας σταθμά. Όσο πιο γρήγορα αντιληφθούμε το μήνυμα που έχουμε να πάρουμε, τόσο πιο γρήγορα θα το αφομοιώσουμε και αυτό θα μας οπλίσει με δύναμη και υπομονή, μέχρι να περάσουν τα δύσκολα. Προσωπικά μέσα από τα μέχρι τώρα δεδομένα, συνειδητοποίησα πως τελικά ο άνθρωπος από όσα περισσότερα πράγματα παραιτείται , τόσο πιο ελεύθερος νιώθει. Και όσο πιο ελεύθερος νιώθει, τόσο πιο ουσιαστικά μπορεί να δει, να νιώσει και να ζήσει.Και όταν λέω «παραιτείται» δεν εννοώ να εγκαταλείπει. Να εγκαταλείπει όνειρα, βλέψεις, φιλοδοξίες…Όταν λέω «παραιτείται» , εννοώ να …ξεφορτώνεται περιττά συναισθήματα, «φορετές» επιθυμίες, επίπλαστες ανάγκες, ανούσια άγχη, εφήμερες φοβίες.Ποτέ δεν υπήρξα καταναλωτικό ον. Και αισθάνομαι τυχερή γι αυτό. Γιατί απλά νιώθω ότι δεν θα χρειαστεί να υποβάλω τον εαυτό μου σε ριζική λιτότητα προκειμένου να ισορροπήσω στα νέα δεδομένα. Από την άλλη, αυτή η …τύχη που είχα, με βάζει στην περίοπτη θέση , να μπορώ να παρατηρήσω τους γύρω μου.Πανικός. Αυτό έχει πιάσει τον Έλληνα. Πανικός ότι θα χρειαστεί να απαρνηθεί όλα όσα ονειρευόταν ότι χρειάζεται να αποκτήσει για να νιώσει ευτυχισμένος. Ο Έλληνας φοβάται ότι θα πρέπει να εγκαταλείψει έναν τρόπο ζωής, στον οποίο είχε εθιστεί, που ωστόσο δεν ήταν για τα κυβικά του. Και δεν αναφέρομαι στον Έλληνα εκείνον που υποφέρει από την ανεργία, δεν έχει να ταΐσει την οικογένεια του, χάνει το σπίτι του, και έχει θέμα επιβίωσης. Αυτή η μεγάλη κατηγορία των συμπολιτών μας , ουσιαστικά αποτελεί τον άμαχο πληθυσμό που χάνεται σε έναν πόλεμο στημένο από μεγάλα καλά φυλασσόμενα κεφάλια που από το αρχηγείο τους δίνουν εντολές για το πώς θα εξοντωθεί ο εχθρός μέσα από παράπλευρες απώλειες. Δεν αναφέρομαι σε αυτή την τόσο ευαίσθητη κατηγορία, στην οποία το μόνο που μπορώ να εκφράσω είναι η βαθιά κατανόηση της κατάστασης τους και η πραγματική εγκάρδια συμπόνια μου. Ποιος είπε ότι το δίκαιο επικρατεί παντού και πάντα;Αναφέρομαι όμως σε μία άλλη επίσης μεγάλη κατηγορία Ελλήνων που διαμορφώνει άλλωστε και το γενικό προφίλ μας στον έξω κόσμο. Έναν Έλληνα που ορίζει και ορίζεται μέσα από τον υλικό κόσμο, μέσα από την αέναη προσπάθεια της καταξίωσης μέσω του «φαίνεσαθαι» και του «έχειν». Έναν Έλληνα που συγκρίνει τον εαυτό του με τον διπλανό, ποσοτικά πάντα και πρωτίστως. Έναν Έλληνα που μεταφράζει την αυταξία σε καταθέσεις, την επιτυχία σε αντικείμενα, την δύναμη σε πλούτο. Έναν Έλληνα που δεν αντέχει να έχει λιγότερο. Να είναι άγνωστος, ήρεμος , ήσυχος, απαρατήρητος. Έναν Έλληνα «φωνακλά» όχι από ταπεραμέντο αλλά από την ανάγκη για προσοχή. Έναν Έλληνα οπαδό της αλόγιστης και αδικαιολόγητης μαζικοποίησης σε κάθε έκφανση της καθημερινής ζωής, καθώς μόνο μέσα από αυτήν νιώθει αποδεκτός, αρεστός και ικανός.Αυτόν τον |Έλληνα παρατηρώ. Γιατί αυτός φοβάται την κρίση. Αυτός πανικοβάλλεται και αναζητά τρόπους όχι για να την αντιμετωπίσει, αλλά για να μην τον αγγίξει καν. Οι άλλοι Έλληνες, απλά υποφέρουν. Πραγματικά , ουσιαστικά, κατανοώντας την σοβαρότητα της θέσης τους, και ελπίζοντας. Γιατί μόνο αυτό τους έχει απομείνει. Η ελπίδα. Η οικονομική κρίση είναι το αποτέλεσμα μίας πιο βαθιάς , ηθικής κρίσης. Και εδώ είναι το μήνυμα.Όσο δύσκολο και αν ακούγεται , αυτή η κρίση, ίσως αποτελεί μοναδική ευκαιρία για να επαναπροσδιοριστούμε. Ως άνθρωποι , ως αξίες.Κάθε επαναπροσδιορισμός γίνεται μέσα από πόνο και δυσκολίες, μόνο έτσι όμως ο άνθρωπος μπορεί και συντονίζεται και πάλι με τον βαθύτερο αληθινό του εαυτό. Και αυτός από τη φύση του , έχει ανάγκη από ελάχιστα. Από τα βασικά. Έχει ανάγκη από αληθινές ανθρώπινες σχέσεις, από ουσιαστικές συναισθηματικές επενδύσεις, από όνειρα και βλέψεις που στόχο θα έχουν το προσωπικό αλλά και το ανώτερο καλό. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως όσοι πέρασαν στην ιστορία, ήταν εκείνοι που μέσα από τη δράση τους πρόσφεραν στο γενικό σύνολο. Μόνο αυτούς θυμόμαστε σήμερα, και μόνο γι αυτούς μιλάμε. Από τον άνθρωπο που ανακάλυψε τη φωτιά, μέχρι τον Στηβ Τζομπς.Και κάνοντας μία αναδρομή σε όλους αυτούς τους ωφέλιμους ανθρώπους, συναντάμε ένα κοινό χαρακτηριστικό: την έμφυτη απλότητα που διέκρινε την ουσία τους και τη ζωή τους.Η κρίση αυτή, όσο και αν δεν το βλέπουν όλοι ακόμα, είναι μία επιστροφή. Επιστροφή σε αυτό που πρέπει να είμαστε όλοι.

πηγη.http://www.queen.gr

read more “ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΟΝΩΡΑΣ ΜΕΛΕΤΗ.*Υπάρχει κρίση και ...κροίσοι!*”